Ga terug

Max Havelaar

Multatuli

Boekomslag van Max Havelaar

Max Havelaar

Multatuli

Beschrijving

In 1859 schrijft Douwes Dekker op een zolderkamer in Brussel binnen een maand de beroemd geworden roman Max Havelaar over zijn tijd in Lebak. Met deze roman wil hij aan zijn lezers laten zien dat niet hij, maar het Nederlandse bestuur in Nederlands-Indië, fout was in de kwestie Lebak.

Samenvatting

Multatuli hoopt zijn lezers wakker te schudden! Hij kiest daarvoor een ongewone literaire vorm: een raamvertelling met meerdere verhaallijnen en verschillende vertellers. Douwes Dekker slaagt in zijn opzet: hij wordt gelezen. Het lot van de Javanen verbetert daardoor nog niet direct, maar literair is Max Havelaar al vrij snel een succes. Meer dan 150 jaar na het verschijnen van dit boek, wordt het nog steeds gelezen (in 42 talen zelfs). Het is het enige boek dat naast de Bijbel is opgenomen in de 'Canon van de Nederlandse geschiedenis'. In Max Havelaar richt Droogstoppel, makelaar in koffie, zich tot de lezer en vertelt dat hij een pak kopij heeft gekregen van een oud-klasgenoot die hij Sjaalman noemt. Sjaalman vraagt aan Droogstoppel om zijn werk te publiceren, want het ontbreekt hem aan de financiële middelen om dat zelf te doen. Droogstoppel geeft een stagiair op zijn kantoor, Stern, de opdracht om een selectie uit de artikelen van Sjaalman te bewerken. Stern schrijft dan het verhaal van het personage Max Havelaar, assistent-resident in Nederlands-Indië. Eén, het meest beroemde en toegangelijke hoofdstuk van Max Havelaar, vertelt het verhaal van de inheemse bewoners van het land: Saïdjah en Adinda.

Secundaire literatuur

Besproken in Literair Lexicon

1860
370
5
Storytel